Prawidłowe zakładanie kompostu

Twój kompostownik potrzebuje półciennej, osłoniętej od wiatru pozycji w ogrodzie, gdzie może spoczywać bezpośrednio na ziemi. Dzięki temu mikroorganizmy i dżdżownice bez trudu znajdą drogę do środka, aby przejąć proces rozkładu. Należy unikać pełnego słońca, ponieważ choć ciepło może przyspieszyć gnicie, kompost nie znosi bezpośredniego nasłonecznienia. Dobrą wentylację od dołu zapewnia pierwsza warstwa z grubego materiału, takiego jak gałązki, konary lub przycinanie krzewów. Możesz zbudować otwartą pryzmę bezpośred bezpośrednio na ziemi lub użyć pojemników z siatki drucianej, drewna, palet, betonowych bloków lub kamiennych kwadratów. Zamknięty system z kompostownikiem termicznym lub szybkim chroni przed myszami i szczurami, dzięki czemu możesz również kompostować inne materiały. Przy użyciu kilku pojemników — optymalnie dwóch do trzech — kompost można przekazywać etapami. W modelu dwukomorowym jedna jest wypełniana, podczas gdy druga ulega rozkładowi; po zakończeniu procesu na jednej ze stron zostaje ona opróżniona. Konstrukcja powinna zawsze odbywać się warstwowo: zielona warstwa z materiałów bogatych w azot, brązowe warstwy z substancji bogatych w węgiel i materiały strukturalne, takie jak gałązki, przy czym między warstwami można rozsypać ziemię. W szybkich kompostownikach materiały układa się w warstwach o podobnej grubości i posypuje ziemią. Przy suchym materiale, takim jak liście, mieszasz warstwę starych liści z warstwą świeżo skoszonej trawy lub innych zielonych odpadów ogrodowych. Nowe pryzmy zaczynają się od podstawy z grubego materiału, takiego jak gałązki i konary, na którą kładzie się cienką warstwę zielonego materiału. Pryzma powinna mieć minimalne wymiary około 90 x 90 x 90 cm.

Dein Komposthaufen lebt von einem Gleichgewicht zwischen grünen Stoffen, die viel Stickstoff liefern, und braunen Materialien, die Kohlenstoff enthalten. Zu den grünen Komponenten gehören alle Arten von Küchenabfällen, Rasenschnitt, Pflanzenstängel sowie Kaffeesatz und Papierfilter. Schnecken zerkleinern Küchenabfälle schneller als Würmer, weshalb sie ebenfalls auf den Kompost dürfen. Braune Stoffe wie trockenes Laub, Stroh, Zweige, Häckselgut, unbedrucktes Papier, Pappe oder Sägemehl dienen als Strukturmaterialien. Bei allen Materialien gilt: immer gleichmäßig und, wenn es geht, in Schichten aufbauen. Hornspäne können bei sehr holzigen Abfällen helfen, das Verhältnis gezielt zu steuern. Reifer Kompost, Tonmineralien, Gesteinsmehl oder Zeolith unterstützen die Prozesse zusätzlich; auch Pflanzenkohle lässt sich mit einem Volumenanteil von 5 bis 10 % beimischen. Bei Laub solltest du beachten, dass Walnuss-, Kastanien- oder Eichenlaub besonders viele Gerbstoffe enthält und daher über den Winter liegen bleiben sollte. Kot von deinen tierischen Gartenbewohnern eignet sich sehr gut, um reichhaltigen Kompost für deine Starkzehrer herzustellen. Die Verarbeitung dauert aber etwas länger; bei regelmäßigem Umsetzen kannst du etwa 12 Monate einplanen. Regelmäßiges Gießen mit Hefewasser (auf 10 Liter Wasser 3 EL Zucker und 1 EL Trockenhefe) hilft sehr dabei, den gesamten Prozess um ein Vielfaches zu beschleunigen. Auch EM (Effektive Mikroorganismen) können dabei helfen, den Prozess zu beschleunigen.

Chronisz swój otwarty kompost przed niechcianymi gośćmi, konsekwentnie pozostawiając mięso, ryby i kości na zewnątrz. Resztki te przyciągają dzikie zwierzęta, takie jak szopki, myszy i szczury. Produkty mleczne, sery oraz tłuszcze, oleje czy smalec są również mniej odpowiednie do Twojego kompostu. W przypadku materiałów roślinnych musisz zachować czujność: rośliny z wykształconymi już nasionami lub chwasty korzeniowe i ziemniaki mogą się rozmnażać w środowisku, które zazwyczaj nie osiąga wystarczająco wysokiej temperatury. Nieodpowiednie są również chore rośliny lub te zaatakowane przez szkodniki, ponieważ choroby i szkodniki mogą przetrwać. W przypadku skórek z cytrusów, jabłek lub bananów powinieneś upewnić się, że pochodzą one z upraw ekologicznych, gdyż skórki są często pryskane. Aby nie wprowadzać chemikaliów i farb drukarskich do kompostu, unikaj obrobionego lub lakierowanego drewna oraz zadrukowanego papieru. Odchody psów lub kotów ze względu na możliwość przenoszenia chorób nie nadają się do domowego kompostowania. W zamkniętych kompostownikach, często nazywanych szybkim kompostownikiem, możesz skompostować wiele tych materiałów w zrównoważonej ilości brązowych i zielonych składników.

Twój kompost potrzebuje powietrza, tak jak Ty, aby mali pomocnicy w środku mogli pracować dalej. Regularne przerzucanie pryzmy dostarcza tlen tam, gdzie jest on potrzebny, i zapobiega zbyt mocnemu ubiciu materiału. Przerzucanie rozchodzi również ciepło tak, aby gorące jądro nie przegrzało się, lecz ciepło równomiernie przenikało na zewnątrz. Jeśli pryzma jest zbyt mokra, przerzucanie pomaga odprowadzić nadmiar wody i ponownie wypełnić kieszenie powietrzne świeżym powietrzem. Zadbana pryzma może być gotowa w ciągu trzech do pięciu miesięcy, podczas gdy niezakłócona pryzma potrzebuje około roku. Przy kompostowaniu na gorąco dobrze zadbana pryzma dostarcza gotowy kompost już po kilku tygodniach, zależnie od materiału. Kompostownik przyspieszony daje najszybsze rezultaty. Częstotliwość przerzucania zależy od kształtu Twojej pryzmy, stosunku materiałów zielonych do brązowych oraz wilgotności i mikroorganizmów i innych mikroskopijnych organizmów. Przy użyciu narzędzia do przerzucania kompostu powinieneś obracać je dwa- lub trzy razy w tygodniu po około 10–20 obrotów. Otwartą pryzmę należy przerzucać co 2 do 6 miesięcy. Wilgotność powinna wynosić około 50%, a kompost powinien przypominać wyciśniętą gąbkę, którą w razie potrzeby możesz ostrożnie podlać wodą. Przy kompostowaniu na gorąco nowa pryzma szybko się nagrzewa i stygnie już po czterech do siedmiu dniach. Regularne przerzucanie w odstępach od jednego do trzech dni pomaga uczynić proces bardziej równomiernym. W każdym przypadku powinieneś mieszać materiały, aby uzyskać optymalne rezultaty.

Kompost ma jedną słabość. Rozkłada się. Po dwóch lub trzech latach próchnica, którą z takim trudem zbudowałeś, jest w większości wypróżniona. Terra Preta rozwiązuje dokładnie ten problem. Terra Preta oznacza „czarną ziemię”. Termin ten pochodzi z dorzecza Amazonki. Ludzie tworzyli tam wieki temu gleby, które są żyzne do dziś. Różnica między zwykłym kompostem a tym sposobem to tylko jeden dodatek: biowęgiel. Biowęgiel to zwęglone drewno lub materiał zielony. Jest on przepełniony milionami mikroskopijnych porów. Dzięki temu zaledwie jeden gram zapewnia kilkaset metrów kwadratowych powierzchni wewnętrznej. Pory te magazynują wodę i składniki odżywcze oraz chronią bakterie glebowe. W przeciwieństwie do kompostu biowęgiel nie rozkłada się. Pozostaje w glebie przez stulecia. Wymieszaj odpady zielone i kuchenne z biowęglem, mączką skalną i mączką gliniastą (np. bentonitem). Glina wiąże próchnicę i sprawia, że gleba staje się drugim magazynem składników odżywczych obok węgla. Podlewaj każdą warstwę efektywnymi mikroorganizmami lub wodą drożdżową – to ładuje biowęgiel. Pozostałe warstwy pozostają bez zmian.

Kupa o objętości około 1 m³ (ok. 1 x 1 x 1 metr) umieszczona w miejscu półcienistym, mająca bezpośredni kontakt z glebą macierzystą, stanowi podstawę do szybkiego procesu termicznego, podczas którego nasiona chwastów i patogeny zostają zabite przez ciepło. Układasz około trzy części brązowego materiału, takiego jak słoma, liście lub zrębki drzewne (bez całych gałęzi czy konarów), na jedną część zielonego materiału, takiego jak skoszona trawa, odpady kuchenne lub obornik, aby osiągnąć stosunek węgla do azotu wynoszący około 25:1 do 30:1. Każda warstwa musi być intensywnie podlewana tak długo, aż będzie przypominać dobrze wyciśniętą gąbkę (użyj drożdżowej wody lub efektywnych mikroorganizmów). Przez pierwsze pięć dni pozostawiasz pryzmę nienaruszoną, zanim zaczniesz ją regularnie przerzucać, przenosząc materiał zewnętrzny do środka, a wewnętrzny na zewnątrz, aby zapewnić napowietrzanie. Za pomocą termometru igłowego kontrolujesz temperaturę wewnątrz, która powinna wynosić między 55 °C a 65 °C. Celem jest utrzymanie temperatury poniżej 70 °C; powyżej tego poziomu ryzykujesz śmierć pożytecznych mikroorganizmów, co może objawić się białym nalotem na pryźmie. Dzięki bardzo regularnemu przerzucaniu z wewnątrz na zewnątrz, co 3-7 dni, otrzymasz wolny od zarodników kompost w najkrótszym możliwym czasie. W zależności od intensywności pracy proces trwa około 1 do 3 miesięcy, zanim gotowy kompost będzie można zebrać.

Twoja gleba to podstawa dla zdrowych roślin i wysokich plonów. Znajdziesz tutaj wiele przydatnych informacji, dzięki którym samodzielnie przygotujesz kompost. Stwórz listę zadań, np. „pielęgnacja ogrodu”, i dodawaj zadania w odstępach czasu, których potrzebujesz do optymalnej pielęgnacji swojego kompostu.